بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، تونهای، مجتبی، [[موعودنامه') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۹: | خط ۱۹: | ||
*بعضی گفتهاند: همان صندوقی است که خداوند بر آدم ابو البشر نازل نمود و صور [[انبیا]]ء در آن بود و آدم وصایای خویش را در آن نهاد و آن را به شیث سپرد و دستبهدست، به موسی {{ع}} رسید. و به قول مشهور از [[امام باقر]] {{ع}} روایت شده است، صندوقی بود که خداوند آن را در اختیار مادر موسی نهاد که نوزاد خویش را در آن قرار دهد و به دریا افکند. ان صندوق نزد [[حضرت موسی]] {{ع}} بود و چون مرگش فرارسید، الواح تورات و زره خود و آنچه از آثار نبوّت، نزدش بود در آن نهاد و به وصی خویش، یوشع بن نون سپرد و این صندوق، همچنان در میان بنی اسرائیل بود و آن را گرامی میداشتند، ولی رفتهرفته احترام آن، نزد آنها کاسته شد، تا جایی که مورد اهانت و تحقیر قرار گرفته و کودکان با آن بازی میکردند. از آن روز خداوند، آن را از آنها گرفت و به آسمان برد و هنگامی که آنها به خواری و ذلّت رسیدند، و دشمنان بر آنان چیره گشتند، توبه و انابه نموده از خداوند خواستند سلطانی بر آنها بگمارد که در رکاب او با دشمنان بجنگند. خداوند، طالوت را به سلطنت آنها گماشت و تابوت را مجدّدا به آنها بازگردانید. این تابوت بنی اسرائیل را "تابوت شهادت" میگفتند، چون همواره در میان آنها حضور داشته و مدّ نظرشان بوده و "تابوت سکینه" میگفتند چون، آن از جانب خداوند، مایه سکون و آرامش خاطر آنها بوده است<ref>معارف و معاریف، ج ۳، ص ۴۳۷.</ref>. | *بعضی گفتهاند: همان صندوقی است که خداوند بر آدم ابو البشر نازل نمود و صور [[انبیا]]ء در آن بود و آدم وصایای خویش را در آن نهاد و آن را به شیث سپرد و دستبهدست، به موسی {{ع}} رسید. و به قول مشهور از [[امام باقر]] {{ع}} روایت شده است، صندوقی بود که خداوند آن را در اختیار مادر موسی نهاد که نوزاد خویش را در آن قرار دهد و به دریا افکند. ان صندوق نزد [[حضرت موسی]] {{ع}} بود و چون مرگش فرارسید، الواح تورات و زره خود و آنچه از آثار نبوّت، نزدش بود در آن نهاد و به وصی خویش، یوشع بن نون سپرد و این صندوق، همچنان در میان بنی اسرائیل بود و آن را گرامی میداشتند، ولی رفتهرفته احترام آن، نزد آنها کاسته شد، تا جایی که مورد اهانت و تحقیر قرار گرفته و کودکان با آن بازی میکردند. از آن روز خداوند، آن را از آنها گرفت و به آسمان برد و هنگامی که آنها به خواری و ذلّت رسیدند، و دشمنان بر آنان چیره گشتند، توبه و انابه نموده از خداوند خواستند سلطانی بر آنها بگمارد که در رکاب او با دشمنان بجنگند. خداوند، طالوت را به سلطنت آنها گماشت و تابوت را مجدّدا به آنها بازگردانید. این تابوت بنی اسرائیل را "تابوت شهادت" میگفتند، چون همواره در میان آنها حضور داشته و مدّ نظرشان بوده و "تابوت سکینه" میگفتند چون، آن از جانب خداوند، مایه سکون و آرامش خاطر آنها بوده است<ref>معارف و معاریف، ج ۳، ص ۴۳۷.</ref>. | ||
*با توجه به [[روایات]] و تفسیر علاّمه از آن آیه مبارکه، میتوان چنین برداشت کرد که: تابوت سکینه، صندوقچه آرامش است. یعنی [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} علاوه بر اینکه نور ایمان و یقین در دل دارد، این صندوقچه را نیز که حامل مواریث انبیاء است در نزد خود دارد و میتواند از آنها در هرجا که خواست استفاده کند<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۱۴.</ref>. | *با توجه به [[روایات]] و تفسیر علاّمه از آن آیه مبارکه، میتوان چنین برداشت کرد که: تابوت سکینه، صندوقچه آرامش است. یعنی [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} علاوه بر اینکه نور ایمان و یقین در دل دارد، این صندوقچه را نیز که حامل مواریث انبیاء است در نزد خود دارد و میتواند از آنها در هرجا که خواست استفاده کند<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۲۱۴.</ref>. | ||
==پرسش مستقیم== | |||
* [[آیا امام مهدی از تابوت سکینه استفاده میکند؟ (پرسش)]] | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
{{پرسمان عصر غیبت کبری}} | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{پرسشهای وابسته}} | {{پرسشهای وابسته}} | ||